fotoğraflı anılar
Öncelikle merhaba. Bugün bazı fotoğraflarımın anılarını, hikayelerini anlatacağım. İçimden geldi. Çok karanlık ve kimsesiz olduğunu düşünüyorum anılarımın ve geçmişimin. Çok karanlık ve depresif bir ergenlik yaşadım. Bir hevesle her şey düzelecek diyerek gittiğim üniversitede biraz mutlu olduktan sonra çok daha sert ve yeni değişimler yaşamanın şart olduğu, psikoloji bozuk halde uzun zamanlar geçirdim. Yani aşağı yukarı 10 yıldır mutsuzluktan ve umutsuzluktan kurtulmaya çalışıyorum. Arada mutlu oluyorum tabi. Çevreme göre öyle olmasa da bir şekilde çoğunlukla mutsuzum. Uzun süredir çok mutlu,umutlu ve aktif bir hayatım olsa da yavaştan tekrar zorlanmaya başlıyorum. Yeni hayat kurmak, ayaklarımın üstünde durmak zor geliyor. Normal biri için bile yeterince zorken böyle olayların üstüne bunları yapmak zorunda olmak görece olarak daha zor. Tabi bunlar bahane değil elimden geleni yapıyorum. Kendimi böyle hissediyorum. Bu fotoğraf öylesine seçtiğim 5-10 foto arasında...